Ikea

IKEA została zarejestrowana jako firma handlowa w 1943 r. Nazwa pochodzi od pierwszych liter imienia i nazwiska właściciela (Ingvar Kamprad) oraz miejsca, gdzie się wychował (Elmtaryd - gmina Agunnaryd). Energiczny i pomysłowy Kamprad założył ją mając zaledwie siedemnaście lat. W 1947 r. IKEA była już znaną firmą wysyłkową. Oferowane przez nią długopisy były w tamtych czasach prawdziwą sensacją.


W 1950 r. ukazał się pierwszy katalog IKEA reklamujący artykuły dekoracji wnętrz. Firma - biuro i punkt sprzedaży - przeniosła się z Agunnaryd do nieco większego miasteczka, Almhult. W 1956 r. wprowadzono do kolekcji pierwsze meble demontowane i pakowane w płaskie kartony. Obroty podwoiły się i sięgnęły 17 milionów koron szwedzkich rocznie.
W 1963 r. otwarto pierwszy dom handlowy za granicą, w Oslo, natomiast dziesięć lat później pierwszy salon poza Skandynawią, w Szwajcarii. IKEA stała się firmą międzynarodową. Ingvar Kamprad przeniósł się do Danii, aby „zbliżyć się do kontynentu" i lepiej dostosowywać ofertę do odmiennych od skandynawskich potrzeb i gustów. W 1975 r. w Danii powstało biuro koordynacyjne INTER IKEA A/S.
IKEA działa obecnie w 21 krajach - w Europie, Australii, USA, Kuwejcie, Arabii Saudyjskiej, na Wyspach Kanaryjskich, w Hongkongu i Singapurze. Zatrudnia 15 200 osób i wydaje rocznie 55 milionów katalogów. Jej głównymi klientami są Niemcy i Skandynawowie.


Wśród dostawców podstawową rolę odgrywają kraje skandynawskie (tanie drewno), ale aż 20% wyrobów pochodzi z Europy Środkowej (względnie tanie surowce i siła robocza); na przykład, Polska produkuje szafki i regały, Węgry - kanapy. Udział tych krajów w sprzedaży firmy jest jednak niewielki. Mimo dewizy: „produkować dobre i ładne meble po niskiej cenie, by większość ludzi mogła sobie na nie pozwolić", dla wielu mieszkańców Europy Środkowej i Wschodniej sklepy ikea są zbyt ekskluzywne.
Firma dostosowuje wiele wyrobów do oczekiwań rynków poszczególnych krajów. Na przykład, dla klientów z Polski projektowane są meble wielofunkcyjne przeznaczone do małych mieszkań (np. łóżko, które może być także kanapą i stolikiem), dla Amerykanów zaś - posiadające wiele rozmaitych dodatków (ozdób). Oferta musi także uwzględniać odmienne w różnych kulturach wyobrażenia o tym, co jest ładne, gustowne, o tym, jakie kolory są odpowiednie dla mebli użytkowych, jakie wnętrze jest estetyczne, jakie stwarza poczucie wygody itp. W każdym kraju „obowiązuje" inny katalog ikea . Zawsze jednak meble wykonane są z naturalnych surowców (sosna, brzoza, len) i mają pewne stałe elementy stylistyki, własny skandynawski wyraz (scandinavian design).

Obecność na wielu rynkach oznacza konieczność współpracy z ludźmi znacznie różniącymi się pod względem stylów działania i przyzwyczajeń. Pracownicy amerykańscy, na przykład, są w większości niechętnie nastawieni do rozpowszechnionego w Szwecji kolektywnego podejmowania decyzji i preferują indywidualną odpowiedzialność. W Polsce, w pierwszych latach działania firmy, zdarzało się, że aż 20% zamówień nie było realizowanych na czas. IKEA musiała zrezygnować z dostawców, dla których „miesiąc w tę czy w tamtą stronę to żadna różnica". Obecnie sytuacja znacznie się poprawiła i jedynie 3% zamówień nie jest dostarczane w terminie.

IKEA dostosowuje także do rynków narodowych swoją strategię i politykę. Na przykład, zyski z działalności w Polsce i na Węgrzech w większości pozostają w tych krajach, są inwestowane w firmy kooperujące. Przez najbliższe 10 lat IKEA oczekuje od placówek tam funkcjonujących jedynie samofinansowania. Jest to „nakład na poczet przyszłych okresów", który ma sprzyjać ugruntowaniu pozycji rynkowej.